Voor Leny was de eerste kennismaking met het Mantelzorgtrefpunt toen zij een papier in haar handen kreeg gedrukt. Daarop stond dat er één keer per maand een bijeenkomst is voor mantelzorgers. “Ik dacht: daar ga ik naartoe. En het is mij zo goed bevallen! Een plek waar je in een vertrouwde omgeving alles kunt vertellen. Wat je zegt blijft binnenskamers. Over mijn man die dementie heeft, wat wij samen hebben meegemaakt en wat er nu in ons dagelijks leven gebeurt.”

 

Uiten van ervaringen

Zestig jaar getrouwd. Een gedeeld leven met lief en leed, waarin veel is gebeurd. “Door over mijn diep weggestopte gevoelens te vertellen, viel er een last van mijn schouders af. De gebeurtenissen en wat dat met mij heeft gedaan heb ik altijd voor mij gehouden. Door het uiten van mijn ervaringen, ben ik het nu kwijt. Het maakte mij van binnen een stuk rustiger. Ik kon weer verder en beter met de ziekte van mijn man omgaan.” Leny is al een tijdje mantelzorger van haar man. Hij heeft Alzheimer. Vroeger was hij een sporter, die niet stil kon zitten. Dat is inmiddels 180 graden omgedraaid. Hij onderneemt weinig, zit het liefst in zijn stoel. Hij is moeilijk te activeren.

 

Meebewegen

Altijd ging Leny haar eigen weg, kostuums maken voor de toneelvereniging, schilderen. “Ik ben een echte doener. Zo wandel ik veel en hou ik mij bezig met mijn hobby’s. Altijd heb ik klaargestaan voor anderen om hen te helpen. Ook deed ik zelf onze boodschappen. Soms kun je teleurgesteld raken als je zelf hulp nodig hebt. Dan merk je dat het andersom niet zo werkt. Dan moet je dat weer een plekje geven.” In deze Coronatijd wilden haar kinderen tot voor kort niet dat zij de boodschappen deed vanwege de risico’s. Langzaam aan bezoekt zij weer sommige winkels op een rustig tijdstip. Haar voordeel is dat zij zich gemakkelijk kan aanpassen als omstandigheden zich veranderen. “Dan beweeg ik daarin mee. Het is zoals het is en daar doe ik het mee.”

 

Klaarstaan

Leny ervaart wel dat zij veel geduld moet hebben bij het zorgen voor haar man. “Ik zeg een paar keer per dag dat het tijd is voor zijn medicijnen. Op het moment dat ik zeg dat hij zijn oefeningen moet doen, stribbelt hij tegen. Vreemde ogen dwingen, dus het is fijn dat de fysiotherapeut langskomt en hem stimuleert om in de galerij te lopen met de rollator. Ik sta de hele dag voor hem klaar om hem te helpen waar dat nodig is.

 

Mantelzorgtrefpunt

Leny heeft ervaren dat de zorgverleners rondom haar man goed naar zijn signalen luisteren. Toch vindt zij het ook belangrijk dat er wordt geluisterd naar de partner of het kind. Deze mantelzorger weet veel meer en gaat dagelijks om met degene waar hij of zij voor zorgt. “Het Mantelzorgtrefpunt heeft veel ervaring en kan je coachen, adviseren of begeleiden. Zo ben ik zelf bijvoorbeeld naar het spreekuur geweest van het Mantelzorgtrefpunt. Als je het echt helemaal niet meer aankunt, is er ook een maatschappelijk werker of een psycholoog waarmee je kunt praten. Het Mantelzorgtrefpunt helpt mij in ieder geval om met het zorgen voor mijn man om te gaan. Daar kan ik om hulp en advies vragen. Ook hoor je en leer je veel van de verhalen van anderen. Het is alleen zo jammer dat er mensen zijn die drempelvrees hebben. Om ergens naartoe te gaan waar ze met hun persoonlijke problemen terecht kunnen.”