Lies en Arie schuilen samen onder de mantelzorgparaplu. Zij helpt hem, omdat hij soms wat vergeetachtig is, hij helpt haar omdat zij door haar gezondheid niet zoveel lichamelijke inspanning kan doen. Verdraagzaam zijn is hun sleutelwoord. Elkaar accepteren zoals je bent, je past je aan zoals het nu is en daar het beste van maken.

Mantelzorgschap
Arie is meer dan 25 jaar mantelzorger van Lies. Hij kon indertijd gebruikmaken van de VUT-regeling. Hierdoor kreeg hij meer vrije tijd die hij kon gebruiken om Lies te ondersteunen waar dat nodig was. In die tijd deden zij het huishouden nog samen, want ze waren jonger en sterker. Van het bed verschonen tot alles wat nodig was om in het huishouden te doen. In het begin voelde Lies zich Arie’s secretaresse en agenda. “Ik ben zoals een waakhondje, en ruim op wat er niet goed gaat.”

Keuze
Lies: “Je kiest niet voor mantelzorg, je krijgt het op je bordje. Ik doe het want als je liefde geeft, krijg je liefde terug.” Als je op jonge leeftijd met elkaar trouwt beloof je dat je voor elkaar zult zorgen, terwijl je nog niet weet wat dat eigenlijk inhoud. “Dat weet je pas als zorgen op je pad komt. ” Volgens Arie kies je niet voor mantelzorg, maar komt het op je weg. “Het is belangrijk om het beste ervan te maken. Zo goed als in je vermogen ligt dit samen te doen. Je doet het op jouw manier.”

Elkaar helpen
Ook nu zou Arie opnieuw kiezen voor mantelzorg. Zeker het zorgen voor elkaar. Anderen helpen daarin is hij wat terughoudender. De jaren gaan tellen, net zoals zijn gezondheid. “Vroeger hielp ik anderen altijd met klusjes, maar dat gaat niet meer. Dat is soms best moeilijk. Ik wil graag helpen, maar het gaat niet. Het is doseren.” Met de paplepel heeft Lies het zorgen voor anderen ingegeven gekregen. “Zorg zit in mij. Dat heb ik van huis uit meegekregen. Binnen ons gezin zie je dat het zorgen voor en elkaar helpen terug bij de kinderen en de kleinkinderen.”

Advies voor mantelzorgers
De tip die Lies aan andere mantelzorgers zou geven is dat het belangrijk is dat je de persoon die zorg ontvangt in zijn of haar waarde laat. “Niet wat kan jij voor mij betekenen, maar wat kan ik voor je doen. Je geeft, maar je krijgt ook.” In de dagelijkse praktijk steek je als mantelzorger snel je eigen grens over. Zonder erbij na te denken bied je al gauw je hulp aan. Toch is het van belang er over na te denken en jezelf af te vragen of je dat wel kunt. Arie geeft als tip mee om eerst om jezelf te denken en dan om wat je kunt doen. “Daar heb ik altijd aan gedacht. Zo zorg je dat je het 25 jaar kunt helpen.”

Steun en bewondering
Dat Lies nooit piept over haar ziekte, maar dit zelf draagt, bewondert Arie in haar. “Zij is mij tot steun, omdat zij mij helpt de boel te onthouden. Wel vind ik dat zij moet zorgen dat ze er niet moedeloos van wordt.” Zijn relativeringsvermogen bewondert Lies in hem. “Bij wat hem allemaal is overkomen, dan kijkt hij telkens naar wat nog wel kan. Hij is iemand die ook nooit lang boos kan zijn. Arie mag dan eigenzinnig zijn, hij houdt altijd rekening met de ander. Als ik hem nodig heb, dan is hij er.”

Overnemen
Haar vermogen om de ander te helpen met haar kennis en ervaring zou Arie graag van haar overnemen. “Ik moet soms denken of ik een antwoord kan geven, terwijl zij dat zo vlot doet.” Zijn puurheid zou Lies graag overnemen. Ook zou zij zijn geheugenverlies willen overnemen, zodat het voor hem wat gemakkelijker zou zijn.

Krachtbron
Lies haar kracht is haar communicatie en woordkeuze, net zoals in de meeste gevallen haar geduld. Arie: “Mijn optimisme helpt mij om makkelijk over dingen heen te stappen, zodat ik daardoor voor anderen waardevol kan zijn.” Arie en Lies adviseren anderen om niet kijken naar wat je hebt gekund, maar naar wat je nu kunt. Maak je niet bezorgd over wat je nog kan overkomen, want dat staat je plezier in het leven in de weg. Kijk niet naar de pijn of de dingen die moeite kosten. Zie elke dag de positieve en leuke dingen. “Het is belangrijk om elkaar de ruimte te geven. We houden van elkaar zoals we zijn”.